I år passerer den spreke kleppsbuen 80 år. Feiringa blir som dei to førre runde feiringane, på toppen av Kilimanjaro.

For å finna starten på det som nå har blitt ein tradisjon, må ein skrua klokka tjue år tilbake i tid.

– Eg hadde mange gonger tenkt på at eg skulle vore på Kilimanjaro. Det er det høgaste fjellet i Afrika og eit fjell du kan gå på utan klatreerfaring, seier Magne Jacobsen.

Han fortel at Arvid Mæland hadde masa på at Magne måtte vera med på ein av turane han arrangerte. Det vart til at Magne sa at viss det vart arrangert tur til Kilimanjaro, då skulle han vera med. Og slik vart det.

60 og 70

– Det vart litt tilfeldig at det vart akkurat då eg vart 60 år. Til saman var me sju personar som gjekk til topps og me hadde det så gildt at me vart einige om at dette måtte me gjera igjen då eg vart 70, ler Magne.

Men då datoen nærma seg, var ikkje dei andre like gira.

– Til slutt var det bare Arild og meg som var klare av den opphavlege gjengen, men me fekk med oss mange andre. Til saman var me 14–15 personar som reiste til slutt, seier han.

Det same gjentok seg og ny tur vart varsla rundt Magne sin 80-årsdag Nå har dei ti åra gått, og Magne og Arvid planlegg nok ein tur. Ti personar har allereie booka seg plass på turen, blant desse er Magne sine to døtrer.

– Dei seier dei må vera med for å passa på meg, ler Magne, som tykkjer det er ekstra stas med familiært reisefølgje.

– Lite surstoff

Jacobsen gler seg til å gå turen nok ein gong, som ti år eldre.

– Eg får testa ut korleis kroppen greier det nå. Me skal opp i nesten 6000 meters høgde. Då kjenner du verkeleg at det er lite surstoff, seier den treningsglade snart-åttiåringen, som nettopp har sykla Nordsjørittet for 15. gong.

– Det fysiske er eg ikkje redd for. Men det er dette med høgda og surstoff eg tenkjer litt på, seier han, og fortel at siste etappen opp til toppen går frå ei hytte på 4700 meters høgde.

– Me skal koma dit i kveldinga. Der er det senger me kan leggja oss nedpå litt og prøva å sova litt, før me startar å gå rundt midnatt, fortel han.

Målet er å få med seg soloppgangen frå toppen. Det er dette siste strekket som er det brattaste og tyngste.

–Men det er heilt fantastisk å nå toppen og sjå soloppgangen, smiler han.

O-løp og sykling

Magne Jacobsen har i heile sitt yrkesaktive liv vore bonde. Nå er han pensjonist, men er opptatt av at pensjonistar ikkje bare må setja seg ned. To gonger i veka er han og kona på gruppetimar på treningssenter på Kleppe.

– Eg meiner me skulle hatt trening på blå resept. Det er den beste medisin, seier han og oppfordrar fleire pensjonistar til å våga seg inn på treningsstudio.

Sjølv har han alltid vore litt over snittet interessert i trening. Det aller største interessa har vore å springa orienteringsløp. Tidlegare reiste han land og strand rundt med o-løpsgruppa til Klepp idrettslag. I dag er han aktiv i 80-klassen.

– Det gilde med o-løp er at du aldri blir heilt utlært. Det gjeld å både springa rett og fort, seier han.

I tillegg til springing, er Magne veldig glad i å lufta seg på to hjul.

– På sykkel kan du verkeleg bruka krefter utan at det røyner sånn på ledd og slikt, seier han.

I tillegg til Nordsjørittet, har han også sykla Birkebeineren i mange år.

– Eg begynte litt seint. Eg var vel nesten pensjonist då eg starta å sykla, ler han og fortel om gilde langturar i Europa på sykkel.

– Det har vore heilt fantastisk, seier han og mimrar om ein tur som starta i Nice i Frankrike for rundt fire år sidan.

Han har ikkje planlagt noko ny langtur på sykkel med det fyrste. Nå er det bare Kilimanjaro som gjeld.

– Og skulle det vera nokon som har lyst til å vera med oss, så har me framleis nokre få ledige plassar, lokkar 79-åringen.