På Hå sjukeheim er det blomar, ballongar og besøk av ordførar, to barn, eitt oldebarn og to tippoldebarn. Hovudpersonen Oli Vigre er nøgd med alt, og spesielt stas er det med tippoldebarna Oline (2 1/2) og Tiril (9 månadar).

– Det er gildt å feira oldemor, og eg har berre gode minne om «oldi», seier Magnus Vigre Nødland, som fredag var med på hundreårsfesten. Magnus Vigre Nødland er Olis eldste oldebarn og far til dei to tippoldebarna hennar.

Overtok oldemora sin bil

Magnus Vigre Nødland hugsar spesielt godt sommaren for ti år sidan då han budde hjå oldemora på Nærbø medan han hadde sommarjobb.

– Eg fekk veldig godt stell og full servering med både frukostar og middagar. Det var også svært då eg var 18 år og fekk overta bilen etter «oldi» som me kallar henne. Gjennom heile oppveksten har det vore mange sykkelturar frå Bryne til Nærbø for å besøkja «oldi», fortel oldebarnet, som no er 28 år gammal.

Ordførar Jonas Skretting kom til jubilanten med blomar og kort.

– Det å få vera med og markera når innbyggjarar fyller 100 år, er eit av privilegia som ordførar. Dette er den andre 100-åringen eg får vera med og feira i år, fortalde Skrettingland.

Enke etter fem år

Oli Vigre blei fødd på Vigre. Etternamnet var Vigre og ho gifta seg med Einar på nabogarden som også hadde etternamnet Vigre.

Før ho gifta seg, hadde ho gått på framhaldsskulen på Nærbø og på folkehøgskulen i Klepp. Ho hadde vore elev ved Rogaland fylkes husmorsskule i Sola, og ho hadde også reist rundt på gardane og tatt syoppdrag for folk.

Oli og Einar Vigre gifta seg i 1946, og slo seg til på Vigre. Ekteparet fekk to barn, sonen Egil S. Vigre i 1948 og dottera Jofrid Vigre Braadland tre år seinare.

Berre ein månad etter at Jofrid var fødd, døydde Einar i ei arbeidsulukke på Opstad der han arbeidde.

– Det må sjølvsagt ha vore eit hardt slag for mor. Men me klarte oss godt, og me mangla aldri noko. Då me blei vaksne, spurde ho fleire gonger etter om me hadde fått den maten me skulle og det me elles trong. Mor sydde alle kleda våre, og eg hugsar at eg fekk min første kjøpekjole til konfirmasjonen, fortel Jofrid Vigre Braadland

«Kånegjeng» og postverket

Oli blei med i «kånegjengen», ei gruppe kvinner som gjekk rundt og hjelpte til på gardane.

– Deretter kom ho inn i postverket, der ho starta som landspostbod på sykkel og moped. Ho tok sertifikatet og kjøpte bil då ho var 44 år gammal, og ho tykte då at ho var veldig gammal. To år seinare gjennomførte ho postskulen, og i 1981 hadde ho avansert til postfullmektig, fortel Egil S. Vigre.

Oli var også aktiv i foreiningsarbeid.

– Ho var med i misjonsforeining, Saniteten og fråhaldslag. Og ho har alltid vore glad i blomster og flink med handarbeid, fortel Jofrid Vigre Braadland.

Fekk pass i 1979

I 1970 flytta Oli frå Vigre til Nærbø, først i eige hus, så i terrasseleilegheit. Sidan 2019 har ho hatt fast plass på sjukeheimen.

Oli Vigre fekk sitt første pass i 1979.

– Men då ho først hadde fått det, nytta ho det godt. Sjølv har eg vore misjonær i Taiwan, og to gonger fekk eg besøk av mor. Det var stort, både for meg og for henne. Mor var også innom Hongkong på turane til Taiwan, og ho var på fleire bussturar rundt om i Europa, fortel dottera.

Hundreåringen har to barnebarn, seks oldebarn og to tippoldebarn.

– Korleis kjennest det å bli 100 år?

– Det er omtrent slik det har vore. Eg har hatt eit godt liv, trass mykje «møye», seier 100-års jubilanten og smiler.